Dromen zoals Anneke

20 maart 2019
Al enkele jaren ken ik de nu 91-jarige mw Anneke Bosse-Groot. Ze werd landelijk bekend na een prachtige uitzending van Nieuwsuur in de zomer van 2017. Ze liep toen nog elke ochtend zeer energiek 10 km en sprong twee keer week met een salto van de hoge duikplank. In Nieuwsuur mocht ik commentaar geven over hoe het kan dat we zo goed oud worden tegenwoordig. Met plezier heb ik het dubbele succes van de veroudering uitgelegd. Met Anneke als lichtend voorbeeld. We worden immers niet alleen ouder, maar we worden ook beter ouder. Populair gezegd: de 90-jarige van nu, is de 75-jarige van vroeger. Met natuurlijk grote verschillen tussen mensen. Het leven biedt immers geen garantie en we zijn geen van allen gemiddeld.

Anneke blijft ondertussen een zeer inspirerend voorbeeld geven van hoe mooi en krachtig je in Nederland oud kunt worden. Ze geniet iedere dag van het ouder worden. Dat omschrijft ze als “het een beetje opstijgen in een luchtballon, waardoor je meer overzicht hebt over het dagelijkse leven”. Een prachtige beeldspraak vol levenservaring en wijsheid. En daarmee zegt ze echt niets te veel.
Niet alleen springt ze er in deze zin boven uit. Ook letterlijk springt ze boven anderen uit, overigens zonder er prat op te gaan. Zo heeft Anneke enkele jaren geleden nog parachute gesprongen. Gewoon omdat ze haar wereld van nog iets meer afstand wilde bekijken. En ver in de tachtig is dat allemaal goed gegaan. Toen ik haar dan ook vroeg of ze zin had om met een ruimtevaart experiment van onze afdeling mee te doen, hoefde ze niet lang na te denken. Dat was precies waar ze al lang van droomde. Een paraboolvlucht, zoals dat heet, leek haar gewéldig. Wanneer ze ook nog eens de wetenschap van hersendoorbloeding er verder mee zou kunnen brengen, was het haar helemaal de moeite waard. Dus het leek allemaal in elkaar te passen…. Met Anneke dromend van de ruimtevaart….
Helaas, het liep anders. De medicijnen die ze gebruikt, bleken een ruimtevlucht niet toe te staan. Haar teleurstelling was groot. Maar veerkrachtig als ze is, kon ze zich herpakken. Dat is haar echte kracht! Recent is ze geopereerd aan haar hart en heeft ze een nieuwe hartklep naar haar lichaamsslagader gekregen. Die klep moet de vermoeidheid verminderen waar ze steeds meer last van kreeg. Gelukkig is er een heel mooie techniek, die zo’n klepvervanging ook bij ouderen mogelijk maakt. Maar dan moet wel alléén die hartklep het probleem zijn. Enkele weken voor de klepoperatie heb ik haar nog opgezocht. Ze had haar droom allerminst opgegeven om samen met mij hoog in de lucht, gewichtsloos te worden. Ik heb haar beloofd dat ik het plan weer aan het ruimtevaartcentrum voor zal leggen. En dat ik zeker mee zal gaan. Maar ook als het niet lukt, blijft ze een lichtend voorbeeld voor mij. Wijs en doorleefd, laat ze zien hoe je, een beetje zwevend boven de aarde, heel goed oud kunt worden. En hoe je met blijven dromen je veerkracht kunt voeden.

Marcel Olde Rikkert is in zijn woonplaats Nijmegen hoogleraar geriatrie in het Radboudumc en hoofd van het Radboudumc Alzheimer Centrum. Hij is
geboren en getogen in Hengelo (O).