Behoefte aan meer nuancering in media

OUDEREN EN CORONA. Uit een enquête die het Nationaal Ouderenfonds afgelopen weekend heeft gehouden onder 55-plussers blijkt dat er behoefte is aan nuancering en diversiteit in de berichtgeving als het gaat over ouderen en het coronavirus.

Hoewel de hoeveelheid media-aandacht als positief wordt bestempeld heeft ruim zeventig procent van de ondervraagden uit het Coronapanel het gevoel dat alle ouderen over één kam geschoren worden. Meer dan de helft van de ondervraagde 55-plussers vindt dat de media bijdragen aan een negatief beeld van ouderen door ze neer te zetten als een kwetsbare en hulpbehoevende homogene groep. Meer aandacht voor nuance is welkom. Liefst 93 procent zou graag meer verschillende standpunten van ouderen (zelf) in de berichtgeving terugzien.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is Cor-uit-Almelo.jpg

Cobi Noordhoff uit Almelo is 71 jaar en komt eindelijk toe aan dingen die ze al jaren niet heeft gedaan. Ze is haar keuken aan het uitmesten en ondanks een zelfgekozen isolement blijft ze betrokken op afstand. Zo stuurt ze zelfgemaakte kaarten en zakjes met vergeet-me-nietjes.

“Het stoort me dat het er soms op lijkt dat het overlijden van ouderen aan corona minder erg zou zijn. ‘Het zijn gelukkig bijna allemaal ouderen’, wordt er dan gezegd. Eenzaamheid ontstaat door het gevoel dat je er niet meer toe doet. Het was natuurlijk voor de coronasituatie al zo dat ouderen dit gevoel hadden, maar dit wordt bij mij en anderen uit mijn omgeving versterkt door de berichtgeving.”

Oud en kwetsbaar geen synoniemen
Jan is 81 jaar en woont in een appartementencomplex. Hij kent veel 80-plussers. “En daar zit echt nog een brok vitaliteit in”, zegt hij. “We zijn vanwege onze leeftijd misschien wel kwetsbaarder in deze situatie, maar we staan positief in het leven en zijn vaak ook nog gezond.” 

Net als Jan zit ook Dinie (63) in het Coronapanel. Afgelopen weekend gaf ook zij haar mening in de enquête ‘Invloed van de media’. In de kwetsbaarheid die media de groep toedienen herkent ze zichzelf niet. “Dat is voor een 63-jarige heel anders. Ik sta in de catering en dan heb je veel gasten en collega’s om je heen en nu zit je eenzaam op een eilandje. Ik red me online ook wel, maar alles is anders. Dus het stukje eenzaamheid dat de media schetsen, dat herken ik wel.”